If you are interested in advertisment on this site, send the message to:

Jeśli jesteś zainteresowany reklamą na tej stronie, wyślij wiadomość na adres:

[email protected]

If you are interested in advertisment on the site about interiors, send the message here:

Jeśli chciałbyś wykupić reklamę na blogu poświęconym wnętrzom to napisz tutaj:

[email protected]

Mission (impossible) completed.

Udało się – zakończyłam 42 dniowy trening 6 Weidera! Górne mięśnie brzucha są bardziej zarysowane i zdecydowanie mocniejsze, ale nic poza tym – skłamałabym mówiąc, że efekt jest imponujący. Widzę i czuję różnice, ale rezultat sześciu tygodni ćwiczeń zanika w zastraszająco szybkim tempie. Dodatkowo, borykałam się też z innymi trudnościami związanymi z tym treningiem:

0 dni

23 dni

42 dni

Czas

Ostanie dwa tygodnie to koszmar. Na ćwiczenia musiałam poświęcać minimum 45 minut. Szczerze mówiąc, robienie brzuszków przez prawie godzinę każdego dnia, było nie do zniesienia. Osoby, które mają pracę, dzieci albo jedno i drugie, mogą pod koniec ćwiczeń dostać "kocio kwiku” od przesilenia.

Nuda

Nuda, nuda i jeszcze raz nuda. Dużo z Was pisało w komentarzach, że te ćwiczenia z czasem robią się monotonne i nudne – w 100% się zgadzam! Do pewnego momentu słuchanie muzyki było ratunkiem, ale ile można jej słuchać!?

Efekty

Efekty są, ale co dalej!? Z tego co czytałam na forach, aby je podtrzymać, należy zwiększać powtórzenia …. no błagam ??!!! Czyli do końca życia mam robić brzuszki codziennie przez 45 minut ?!! NIE, nie ma mowy!

Najważniejsze pytanie jakie sobie zadałam, to czy było warto? Ja uważam, że nie – są lepsze i przyjemniejsze metody na płaski brzuch. Cieszę się jednak, że udało mi się zakończyć ten trening i przynajmniej już nigdy nie będą mnie kusić "super hiper skuteczne" ćwiczenia w cudowny sposób poprawiające sylwetkę. Regularny wysiłek fizyczny i umiar w diecie, to jedyny zdrowy i długotrwały środek na osiągnięcie sukcesu.

Napiszcie mi Drodzy Czytelnicy, jak Wam poszło? Mam nadzieję, że macie pozytywniejsze odczucia niż ja! Może macie inne pomysły na podobne ćwiczenia?

Follow my blog with bloglovin!

it`s always the right time for gelato!

Lody w Rzymie? Zawsze i o każdej porze! Śmiało oświadczam, że nie można znaleźć lepszych lodów, niż włoskie gelato. Planując nasz wyjazd obiecałam sobie, że wypróbuje przynajmniej kilka gelaterii. Dotychczas byłam wierną fanką sieci Blue Ice, marząc o tym że może kiedyś jakiś przyjezdny Włoch otworzy mały punkt w moim Trójmieście. Niestety na razie nic mi o tym nie wiadomo, ale wierzę w marzenia.

Dla wszystkich entuzjastów lodów, poniżej podaję sprawdzone adresy lodziarni w Rzymie. To oczywiście jest moja subiektywna lista, podyktowana w pierwszej kolejności intensywnymi smakami, jak również i doskonałą lokalizacją.

Tak jak obiecałam, przygotowałam dla Was swój autorski przepis na lody ananasowe z limonką. Do zrobienia własnych lodów przymierzałam się już od dłuższego czasu i przyznam, że domowa produkcja lodów wzbudziła we mnie podobne emocje, jak przy pieczeniu chleba. Może dlatego, że niestety w swoim kuchennym zestawie nie posiadam prawdziwej maszynki do robienia lodów. Ale to nic nie szkodzi i nie warto się tym faktem zrażać. Z pewnością przy tym przepisie jest sporo zabawy, która wyzwala radosne wspomnienia z dzieciństwa. 

 

Polecane adresy w Rzymie:

1. Ci gusta!  Via della Palombella, 32

2. Fatamorgana Via Bettolo, 7

3. Giolitti Via degli Uffici del Vicario 40 (lodziarnia od 1900 roku)

4. I caruso  Corso d`Italia, 82

 

Lody ananasowe z limonką

Skład:

1 duży dojrzały ananas

1-2 limonki (w zależności od słodyczy ananasa)

2-3 łyżki śmietanki 36%

2 łyżki cukru pudru

A oto jak to zrobić:

1. Ananasa dokładnie myjemy, odcinamy pióropiusz, kroimy w poprzek i odcinamy skórkę. Następnie wycinamy środek, a resztę kroimy w kostkę i miksujemy za pomocą blendera na gładki miąższ.  

2. Do miąższu dodajemy wyciśnięty sok z limonki i cukier puder. Włączamy mikser i całość mieszamy, dolewając po kropli śmietankę. Mieszamy przez 4-5 minut. Całość przelewamy do pojemnika mrozoodpornego i umieszczamy w zamrażarce na całą noc, tak aby stężały.

3. Następnego dnia rozkładamy lody łyżką i posypujemy startą skórką z limonki.

Dojrzałego ananasa poznajemy po łatwym wyjęciu środkowego liścia z tzw. pióropusza

Środek wycinamy, tak by jak najmniej tracić miąższu

Kawałki ananasa dokładnie miksujemy na gładką konsystencję. Dodajemy sok z limonki,

\

cukier puder i śmietankę.

 

 

The Catcher in the Rye – BLACK & RED

skirt / spódnica – Mosquito-sklep.pl

body / bluzka z body – Miss Selfridge

shoes / buty – Zara

leather jacket / ramoneska – Mohito (stara kolekcja)

Sama nie wiem, czy to zbieg okoliczności, że po powrocie z Rzymu, za wymarzoną scenerią do zdjęć uznałam pole zboża, które niezmiennie kojarzy mi się z ostatnią sceną mojego ukochanego filmu "Gladiator" (którego akcja oczywiście odgrywa się w Rzymie:)). Strój (poza sandałkami w stylu gladiatorek) nie do końca przypomina jednak zbroje rzymskich wojowników :). 

Czarna bluzka (z body)  z falbankami przy rękawkach i prześwitującym dekoltem ładnie podkreśliła dalikatną opaleniznę. Dobrałam do niej czerwoną spódnicę o moim ulubionym kroju. Zawsze uważałam, że szyta z koła spódnica przed kolano, to niezbędny element garderoby każdej z nas. Dlaczego? Nadaje się praktycznie dla każdej sylwetki, wydłuży nogi, podkreśli talię i tylko taki fason zawiruje w tańcu, tworząc idealny okrąg. 

Perfect Plan for the Weekend!

Mamy czwartek, ale ja już nie mogę doczekać się weekendu. W piątek czeka mnie ważne wyjście ( :) ), więc domyślam się, że w sobotę mogę nie mieć ochoty na absorbujące mnie czynności… W przerwie między postami z Rzymu (najlepsze jak zwykle na koniec ;)) przedstawiam mój perfekcyjny plan na weekend:).

W przypadku niesprzyjających warunków pogodowych planuję chodzić w sobotę w dresach bez najmniejszego skrępowania.

W przypadku sprzyjających warunków pogodowych planuję opalać się w towarzystwie pierwszych polskich truskawek.

Niezależnie od warunków pogodowych MUSZĘ zrobić porządek w szafie (i jej okolicach).

W każdej wolnej chwili sięgnę po książkę od której nie mogę się oderwać.

"Bezdomna" Katarzyny Michalak to przejmująca powieść o kobiecie mocno doświadczonej przez życie, dla której wydawać by się mogło nie ma już pocieszenia.  Brak zrozumienia i tolerancji oraz bewzględność tabloidów prowadzi do łańcucha zdarzeń nie do rozwiązania. Książka dotyka wielu trudnych tematów – depresji poporodowej, skomplikowanych relacji rodzinnych, ale też niespodziewanej przyjaźni i wybaczenia. Naprawdę godna polecenia, nie zawiodą się nawet najbardziej wymagający czytelnicy.

Umówię się z dziewczynami na oglądanie zdjęć z Rzymu :).