If you are interested in advertisment on this site, send the message to:

Jeśli jesteś zainteresowany reklamą na tej stronie, wyślij wiadomość na adres:

[email protected]

If you are interested in advertisment on the site about interiors, send the message here:

Jeśli chciałbyś wykupić reklamę na blogu poświęconym wnętrzom to napisz tutaj:

[email protected]

LOOK OF THE DAY – summer in black

watch / zegarek – Daniel Wellington

dress / sukienka – MLE Collection (model Kreta)

leather slips-on and scarf / skórzane klapki i apaszka – Mango

basket / koszyk – Zara

   After some time, when the first infatuation passes, we often regret that we gave in to the most characteristic trends.Today, we love white plastic sunglasses frames straight from the Jetsons, but I can bet that even though now they seem to "make" all the outfits, in ten years' time, I'll ask myself "why?!" when looking at them.This season, apart from white sunglasses, I'm delighted with ribbons in hairdos – definitely I'll regularly incorporate this small detail into my outfits.The more so that it's an ideal way to enliven black dresses – and I wear these particularly often.   

   If you like my watch and you've been considering its purchase, remember that you can use a discount code. It is enough to insert the code makelifeeasierand you'll get a 15% discount. On the website, you'll see many new products and now you can choose linen straps in navy blue and claret.

* * *

   Po czasie, gdy pierwsze zauroczenie jest już dawno za nami, często żałujemy, że dałyśmy się uwieść najbardziej charakterystycznym trendom. Dziś kochamy białe plastikowe oprawki okularów w stylu rodziny Jetsonów, ale idę o zakład, że choć dziś "robią" każdy strój to za dziesięć lat patrząc na nie będę sobie zadawać pytanie "dlaczego?!". W tym sezonie, poza białymi okularami, oczarowały mnie wstążki we włosach – na pewno taki detal będzie się u mnie pojawiał regularnie. Tym bardziej, że to idealny sposób na ożywienie czarnych sukienek – a te noszę wyjątkowo często. 

   Jeśli spodobał Wam się zegarek, który widać na zdjęciach i zastanawiacie się nad jego zakupem, to pamiętajcie, że możecie skorzystać z kodu zniżkowego. Wystarczy, że przy zakupie użyjecie kodu makelifeeasier a otrzymacie 15% zniżki. W sklepie pojawiło się dużo nowości i teraz do wyboru są również materiałowe paski w kolorach granatu i bordo.

 

 

 

 

 

Kąpiele leśne

    Patience is not my strong suit. Even before the calendar summer starts, I'd like to spend my time just as if it was already July. In May, food tastes better when we leave our four walls. That's why I try to organise small picnics wherever it's possible. Last week, for want of better options, the curb on the main plaza of St Remy was enough for us. The leaves of a conspicuous sycamore were a protection against the Provençal sun, and we were able to enjoy sausages, marinated garlic, and hummus purchased at a stall. Another time, when we were finally able to enjoy our first warm evening, we spread a blanket on the Orłowo Beach – the best place to celebrate without any occasion.  

   My love for picnicking probably originated out of longing for Jane Austen's novels – she was a master of describing preparations, the hardship connected with it, and also the pleasure of feasting outdoors. Of course, my escapades differ to a great extent from the ones we know from "Sense and Sensibility" or "Emma", but you can assume that the ambiance is similar – ultimately, it's all about lugging many items to one place and then pleasantly spending your free time in the open air. Lack of a valet shouldn't be an obstacle here.  

   The magic of picnics isn't only about eating (even though it's a very pleasant activity in itself), but it's also about your surroundings. Spending time close to nature, observing blooming trees, the fragrance of grass, or the singing of birds have always improved my mood, even though I've never been able to grasp why. It turns out that a thing that has been an unsolvable riddle since my childhood has its justification in science.

* * *

 

   Cierpliwość nie jest moją mocną stroną. Jeszcze nim kalendarzowe lato nadejdzie chcę spędzać czas tak, jakbyśmy mieli już lipiec.

 

   W maju jedzenie smakuje lepiej gdy opuścimy nasze cztery ściany. Usiłuję więc zorganizować małe pikniki wszędzie gdzie się da. Tydzień temu, z braku laku, wystarczył nam krawężnik na głównym placu miasteczka St. Remy. Liście okazałego platana chroniły nas przed prowansalskim słońcem, a my delektowaliśmy się kiełbaskami, marynowanym czosnkiem i hummusem kupionymi na straganie. Innym razem, gdy doczekaliśmy się pierwszego ciepłego wieczoru, rozłożyliśmy koc na orłowskiej plaży – najlepszym miejscu do świętowania bez okazji.

   Moja miłość do piknikowania wzięła się pewnie z tęsknoty za powieściami Jane Austen, która było mistrzynią w opisywaniu przygotowań, trudów z nimi związanych, ale i przyjemności wynikających z uczty na świeżym powietrzu. Oczywiście, moje eskapady różnią się znacznie od tych, które znam z „Rozważnej i Romantycznej” czy „Emmy”, ale można uznać, że klimat jest podobny – w końcu chodzi o to aby przytaszczyć ze sobą mnóstwo rzeczy, a potem miło spędzić czas na świeżym powietrzu. Brak lokaja nie powinien być przeszkodą.

   Magia pikników nie polega wyłącznie na konsumowaniu jedzenia (chociaż jest to samo w sobie bardzo przyjemne), ale również na otoczeniu. Obcowanie z naturą, obserwowanie kwitnących drzew, zapach trawy czy śpiew ptaków zawsze poprawiało mój nastrój, chociaż nie potrafiłam jasno określić dlaczego. Okazuje się, że to co od dzieciństwa było dla mnie niewyjaśnioną zagadką ma swoje uzasadnienie w nauce.

   I've always felt that forest is place that has a positive influence on me and that breathing fresh air filtrated through the tree crowns has relaxing properties and immediately takes my thoughts away from my straits. So far, I've had no idea that the so-called "forest bathing" is a renowned field of medicine in Japan. A book that opens the readers' eyes on the topic of walks close to nature, introducing us to a world that is seemingly familiar, yet never fully explained, has just landed in bookshops. While reading the table of contents and the introduction to "Shinrin Yoku: The Art of Japanese Forest Bathing", I was amused by the fact that someone would be teaching me how to stroll around forests. But let's get to the point.  

   It's difficult to oppose an obvious conclusion that we are a society "living inside". When we start analysing our day, week, month, we'll notice that we spend most of our time inside buildings – houses, offices, shopping malls. The more urban infrastructure, corporations, and concrete jungles, the higher our stress level, exposure to noise, and the feeling of confinement. It seems to us that the development of civilisation allowed us to become independent of nature. However, it is not public transport, buildings, the Internet, but the forest that can give us everything that we need to survive. Even though we've learnt how to get our food and build our shelters away from the forest, our biological conditioning make us unconsciously yearn this green place.

* * *

   Od zawsze czułam, że las dobrze na mnie wpływa, a oddychanie powietrzem przefiltrowanym przez korony drzew od razu odpręża i odciąga myśli od strapień. Do tej pory nie wiedziałam jednak, że tak zwane „kąpiele leśne” to w Japonii uznana dziedzina medycyny. Na księgarniane półki trafiła właśnie pozycja, która otwiera oczy na tematykę spacerów w otoczeniu przyrody, wprowadzając nas w świat pozornie znany, ale nigdy dokładnie nie wyjaśniony. Czytając spis treści i wstęp do „Shinrin-yoku. Sztuka i teoria kąpieli leśnych” trochę rozbawiło mnie, że ktoś miałby uczyć mnie spacerowania po lesie. Ale do rzeczy.

   Trudno jest nie zgodzić się z oczywistym wnioskiem, że jesteśmy społeczeństwem „żyjącym wewnątrz”. Gdy przeanalizujemy swój dzień, tydzień miesiąc, zauważymy, że większość czasu spędzamy w budynkach – domach, biurach, centrach handlowych. Im więcej infrastruktury miejskiej, korporacji i betonowych dżungli, tym większy poziom stresu, narażenie na hałas i poczucie zamknięcia. Wydaje się nam przy tym, że rozwój cywilizacji pozwolił nam od uzależnić się od natury. Tymczasem to nie komunikacja miejska, budynki, internet, a las potrafi dać nam wszystko, czego potrzebujemy do przeżycia. I o ile nauczyliśmy się zdobywać pożywienie i budować schronienie poza lasem, to nasze biologiczne uwarunkowania sprawiają, że podświadomie za nim tęsknimy.

W książce znajdziecie nie tylko teorię, ale wiele praktycznych porad dotyczących samych spacerów, praktykowania Shinrin-Yoku wraz z ćwiczeniami i instrukcjami, jak rozbudzić każdy zmysł. Dowiecie się jakie rośliny najlepiej oczyszczają powietrze (ja już rozglądam się za azaliami doniczkowymi), jakie olejki eteryczne warto kupić i co trzymać w domowej apteczce. Sztuka i teoria kąpieli leśnych jest także świetnym przewodnikiem. Jeśli kiedykolwiek będę wybierała się do Japonii, na pewno znajdzie się w moim bagażu.

    Is a simple stroll around the forest enough to tick off your "forest bathing"? It will surely have a positive influence on us, but that's slightly too little. The book is supposed to teach us how to maximally benefit from what nature has in store for us. How to pick the routes to decrease our blood pressure, how to stimulate our immune system, solve our problems with sleeplessness (it is said that the reason for it might be the lack of appropriate contact with plants). The philosophy of "forest bathing" is based on five senses that will be fully activated when they come in contact with greenery. The route isn't that important. It's important that you have no particular aim – it is a stroll that is supposed to be aimless; therefore, you don't have to rush anywhere because you don't have to reach any place, probably a situation that you haven’t experienced in a long time. And what if you haven't got a forest nearby? Dr Qing assures that it is enough to take a stroll along the paths of a tree-lined park or even a small plaza – it's all about looking at greenery – for the sake of everyday relaxation.  

   I recommend closing your laptops quicker today, hiding your mobile phones, and wandering around a forest or a park. And maybe you'll opt for something more than a simple weekend dinner and eat under a blooming apple tree? If Instagram has any kind of positive influence on our lives, it is surely the promotion of picnics. Actually, each self-respecting Instagram star has to prepare a photo shoot with a basket filled with more or less reasonable contents at least once a season – if you haven’t got an idea on what to take with you, you can find the answer, for example, on this profile. When you reach some kind of scenic glade, take off your shoes and walk barefoot for a while. Why? A comprehensive explanation is provided in the book, but I can promise you that you'll feel the answer deep down inside.

 * * *

   Czy zwykła przechadzka po lesie wystarczy, aby uznać „kąpiel leśną” za zaliczoną? Na pewno wpłynie na nas pozytywnie, ale to trochę za mało. Książka ma nauczyć nas, jak w pełni czerpać z dobrodziejstw natury. Jak wyznaczać ścieżki, by obniżyć ciśnienie, pobudzić układ odpornościowy, rozwiązać problemy z bezsennością (podobno jej przyczyną także może być brak odpowiedniego kontaktu z roślinami). Filozofia „kąpieli leśnych” opiera się na pięciu zmysłach, które w pełni uaktywniają się w otoczeniu zieleni. Trasa natomiast nie jest ważna. Ważne, by nie ustalać mety – jest to spacer, który nie ma mieć celu, dlatego nigdzie nie trzeba się spieszyć, bo zapewne pierwszy raz od dawna, nigdzie nie będzie trzeba dojść. A co jeśli nie masz w pobliżu lasu? Dr Qing zapewnia, że dla codziennego relaksu wystarczy drzewiasty park, a nawet skwerek – byle patrzeć na zieleń.

   Polecam Wam zamknąć dziś komputery szybciej, schować głęboko telefony i poszwendać się po lesie albo parku. A może zdecydujecie się na coś więcej i weekendowy obiad zjecie pod kwitnącą jabłonią? Jeśli Instragram ma jakiś pozytywny wpływ na nasze życie to z pewnością jest to propagowanie pikników. Właściwie każda szanująca się gwiazda tej aplikacji przynajmniej raz na sezon musi przygotować sesję z koszykiem wypełnionym mniej lub bardziej uzasadnioną zawartością – jeśli nie macie pomysłu na to, co zabrać ze sobą to znajdziecie odpowiedź na przykład na tym profilu. A jak dojdziecie już do jakiejś uroczej polany, zdejmijcie buty i pochodźcie chwilę boso. Dlaczego? Wyczerpujące wyjaśnienie znajdziecie w książce, ale ja Wam mogę obiecać, że odpowiedź poczujecie głęboko w sobie.

Co prawda nie zaprosiliśmy na piknik królowej Elżbiety (wiedzieliśmy, że jest zbyt zajęta przygotowaniami do ślubu jej wnuka, by przyjechać do Polski), ale odrobina zapożyczeń od brytyjskiej arystokracji jeszcze nikomu nie zaszkodziła. Kieliszki znajdziecie w ofercie polskiej firmy Krosno. Monika: spódnica oraz body – MLE Collection (ta pierwsze dostępna już teraz, na drugie trzeba jeszcze poczekać ;)) // Gosia: sukienka – Tuluza od MLE Collection // Kasia: koszula – MLE Collection (dostępna niebawem), spodnie – Topshop (model Jamie) //

LOOK OF THE DAY – Provence life

leather sandals / skórzane sandały – Steve Madden on eobuwie.pl

summer dress / letnia sukienka – MLE Collection (obecnie dostępna w rozmiarze xs ale pojawi się jeszcze kilka sztuk w innych rozmiarach)

basket bag / torebka koszyczek – Zara (obecna kolekcja, posiada też dłuższy pasek)

sunglasses / okulary – Ray-Ban (model Clubmaster)

   

    I came to Provence for only a couple of days and I felt extreme want of more sensations on my way back.I was able to visit Gordes, do some shopping at St Remy market, and run away from rain in Aix-en-Provence, but it's definitely too little to tick this region off on the map.As a great fan of "A Good Year" (if you haven't seen it, you should already regret it), I felt as if I were in paradise.

* * *

   Do Prowansji przyjechałam zaledwie na kilka dnia i w drodze powrotnej towarzyszyło mi uczucie wielkiego niedosytu. Udało mi się zobaczyć miasteczko Gordes, zrobić zakupy na targu w St. Remy i uciekać przed deszczem w Aix-en-Provence ale to o wiele za mało aby uznać ten region za "odhaczony". Jako wielka fanka filmu "Dobry rok" (jeśli jeszcze go nie widzieliście to żałujcie) czułam się tam jak w raju. 

Look of The Day – It suits me

suede shoes / zamszowe buty – RYŁKO (wygodne jak kapcie i pięknie wykończone)

grey suit / szary garnitur – MLE Collection (dostępny w czerwcu, będzie można kupić osobno marynarkę i spodnie)

grey body / szare body – MLE Collection (dobre wieści – na Waszą prośbę wróci niebawem czarny model)

sunglasses / okulary – Ray-Ban (model Clubmaster)

basket / koszyk – Zara (obecna kolekcja)

   I want to get to the crux of the matter right away (the more so that it's difficult to find adequately eloquent words on a Sunday morning) and make a little statement: I've changed my mind on women's suits. They always seemed to me a somewhat constrictive uniform that we choose only when the situation requires us to do so. Instead of adding us confidence (which is, to my mind, the most important function of an outfit), the suit created a situation in which our individual style was hidden somewhere behind a sheet of grey suit fabric.   

   For quite some time, women's suit has been back in a refreshed version, and it's enough to see a number of coverages from the world fashion weeks to notice that women are increasingly more often eager to choose such an outfit not just because the dress code at their work is strict. It is enough to put on something close-fitting instead of a boring shirt under the blazer and replace classic pumps with a pair of delicate high-heel sandals or block-heel ballerina shoes to break the office character and start wearing the blazer and the matching trousers voluntarily.

* * *

   Chcę od razu przejść do sedna (tym bardziej, że w niedzielny poranek ciężko znaleźć mi odpowiednio elokwentne słowa) i wydać małe oświadczenie: zmieniam swoje zdanie na temat kobiecych garniturów. Zawsze wydawały mi się jakimś ograniczającym mundurem, w który ubieramy się tylko wtedy, gdy wymaga tego od nas sytuacja. Zamiast dodawać nam pewności siebie (co jest według mnie jedną z najważniejszych funkcji stroju) sprawiał, że nasz indywidualny styl chował się gdzieś za płachtą szarego garniturowego materiału. 

   Od pewnego czasu damski garnitur wraca w odświeżonej wersji i wystarczy przejrzeć kilka relacji ze światowych tygodni mody, aby zauważyć, że kobiety coraz cześciej wybierają taki strój nie tylko dlatego, że dresscode w pracy jest surowy. Wystarczy włożyć pod marynarkę coś dopasowanego zamiast nudnej koszuli, a klasyczne czółenka zamienić na delikatne wysokie sandały albo baletki na słupku, aby przełamać biurowy charakter i zacząć nosić marynarkę i pasujące do niej spodnie także z własnej woli.