Kiedy przeglądam zdjęcia moich stylizacji z minionego roku, najbardziej uderza mnie to, jak konsekwentnie powracałam do rzeczy prostych: czarne marynarki, szerokie białe spodnie Ossie, wełniane swetry, ulubione dżinsy. Podobno styl to opowieść o nas samych, a jeśli tak właśnie jest, to moja opowieść brzmiała mniej więcej tak: „Masz dużo na głowie, ale przynajmniej wyglądasz, jakbyś wiedziała, co robisz.”

  Czasem stylizacje były wyraźnie dopracowane, a czasem składały się z rzeczy, które można włożyć bez zastanowienia (co uważam za najbardziej luksusowy wynalazek XXI wieku). Nie wdawałam się w eksperymenty z trendami, które wymagałyby ode mnie więcej energii, niż byłam gotowa oddać. I nie odczułam przez to modowej straty. Wręcz przeciwnie — poczułam ulgę.

  Jeśli coś nazwałabym modowym sukcesem, to fakt, że udało mi się przeżyć rok w stylu, który był mój – znalazłam balans między komfortem a ambicją, między tym, kim jestem, a tym, kim świat oczekuje, że będę. Mam nadzieję, że Wy macie podobne odczucia.

1. // 2. // 3. // 4. //

5. // 6. //

7. // 8. // 9. // 10. //

11. // 12. // 13. // 14. //

15. // 16. // 17. // 18. //

19. // 20. // 21. // 22. //

23. // 24. // 25. // 26. //